Wyspiarska Irlandia sąsiaduje bezpośrednio jedynie z brytyjską Irlandią Północną. Pozostałe granice kraju „kąpią się” w wodach Oceany Atlantyckiego, Morza Irlandzkiego i Kanału Św. Jerzego. Prawie połowę tego państwa tworzy nizina, nie brakuje bagien, jezior i torfowisk. Są też góry i wyżyny, a najbardziej okazały szczyt - Errigal - osiąga 752 m n.p.m. Ze względu na klimat (umiarkowany morski) jest w Irlandii dość łagodnie, bez ekstremalnych skoków temperatur. W Dublinie w styczniu jest średnio 5°C, zaś w lipcu -15°C. Na zachodzie mokro - pada nawet do 250 dni w roku!
Irlandię bez wątpienia można nazwać krajem rolniczym - przemysł rolno-spożywczy dominuje w tamtejszej gospodarce. Praca w Irlandii to wielka nadzieja dlatego Irlandzcy farmerzy specjalizują się przede wszystkim w hodowli krów i owiec, uprawiająjęczmień, owies, buraki cukrowe i ziemniaki. Dumą tamtejszego sektora rolnego są przetwory mleczne i bekon. Cały świat zna ponadto irlandzkie piwo i whisky. Jeśli chodzi o przemysł, Irlandia czerpie zyski głównie z włókiennictwa, ale też z branży motoryzacyjnej, maszynowej, chemicznej i skórzanej. Wydobywa się węgiel kamienny, rudy cynku i ołowiu, jak również srebro. Surowców naturalnych jest jednak niewiele. Irlandia eksportuje swoje wyroby do Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji i Stanów Zjednoczonych.
W Internecie coraz częściej pojawiają się usługi oferujące zdalną edycję różnych dokumentów i plików. Sieciowy edytor tekstu Whiteboard może być kolejnym tego przykładem, choć specyfika jego działania odstaje nieco od otaczającej go konkurencji.
Whiteboard pełni rolę czegoś w rodzaju publicznej tekstowej tablicy, do której dostęp, oprócz samego autora mogą mieć wszyscy zaproszeni przez niego znajomi. Specyfika tworzonego wspólnie tekstu zakłada przy tym możliwość dopisywania przez każdego nowych treści jak i usuwanie lub zamienianie już istniejących, nawet, jeśli były wyedytowane wcześniej przez kogoś innego. Edytowany wspólnotowo dokument można poza tym wygodnie analizować pod kątem zachodzących w nim zmian, jakie dokonywały się w tekście po każdym zapisie, czy to przez samego założyciela dokumentu, czy też przez zaproszonych przez niego użytkowników. Każdy ze współredaktorów może przy tym zostawić przy zmodyfikowanej przez siebie wersji swój podpis a nawet jakiś dodatkowy zewnętrzny komentarz z adnotacją. Każda tablica ma także swój własny kanał RSS, co pozwala zainteresowanym osobom monitorować zmiany zachodzące w dokumencie bezpośrednio z poziomu swojego agregatora wiadomości. Oto krótki przewodnik po funkcjach edytora i przykład jego zastosowania.
Otwieramy w przeglądarce adres http://writeboard.com. Według deklaracji autorów edycja tablicy powinna być możliwa w przeglądarkach Internet Explorer (od wersji 6.0), Firefox i Safari. W przypadku innych przeglądarek producenci nie gwarantują prawidłowego działania. Aby otworzyć nowy dokument (tablicę), nie trzeba zakładać żadnego konta. Wystarczy w żółtą ramkę „Create a Whiteboard” wprowadzić tytuł dokumentu, hasło dostępu uprawniające do jego wglądu i edycji oraz adres email, który będzie identyfikował założyciela tablicy.
Zatwierdzamy regulamin (I agree to the terms), klikamy na „Create the Whiteboards” i po chwili widzimy już w oknie przeglądarki pusty arkusz utworzonego właśnie dokumentu. W standardowy sposób edytujemy w nim tekst. Do tablicy nie da się wprawdzie załadować zawartości innych tekstowych plików obecnych już na naszym dysku twardym, ale większe partie gotowych tekstów można przenosić wykorzystując funkcje kopiowania.
Teksty w dokumencie w niewielkim zakresie można formatować. Wykorzystując odpowiednie znaki kodowania, można sprawić, aby wybrane fragmenty tekstów były pogrubione, pochylone, wyróżnione lub wypunktowane. Można też wstawiać klikalne, ukryte za tekstem hiperłącza oraz wklejać do dokumentu wybrane grafiki. Te ostatnie umieszczane są w dokumencie na zasadzie adresu URL - graficzny plik musi zatem znajdować się już gdzieś w sieci.
Edytując tekst można swobodnie posługiwać się polskimi czcionkami jak i innymi znakami z klawiatury. Whiteboard prawidłowo wyświetla wstawiane zmiękczenia i inne symbole. Bieżącą treść dokumentu można ponadto w każdej chwili wyeksportować do pliku tekstowego lub html i ściągnąć na swój komputer. Kodowanie znaków w takim pliku także jest właściwe (UTF-8). Sam edytor nie oferuje więcej wsparcia, niemniej warto w tym miejscu przypomnieć o praktycznym rozszerzeniu oferowanym przez Google Toolbar (http://www.google.pl/intl/pl/options), które podkreśla na czerwono tekstowe błędy w internetowych formularzach. Jeśli przeglądarka uzbrojona jest we wspomnianą wtyczkę, to można liczyć także na sprawdzanie pisowni w trakcie edycji tekstów (także polskojęzycznych).
Dokument tekstowy, który założyliśmy, może pozostać wyłącznie do naszej prywatnej dyspozycji, ale możemy także zaprosić do jego edycji inne osoby, a one jeszcze inne. Uwaga, założyciel dokumentu po wysłaniu zaproszenia innej osobie, nie ma już wpływu na to, kogo jeszcze zaprosi dana osoba. Tworzy się już wówczas taka piramidka, gdzie każdy zaproszony ma pełny zakres przywilejów uprawniających do dalszej edycji. Aby zaprosić kogoś do współredagowania tekstu, należy kliknąć na polecenie „Invite people” (prawy górny róg strony). Otworzy się formularz, do którego należy wpisać adres pocztowy zapraszanej osoby. Można się także niżej podpisać, aby osoba zaproszona wiedziała, od kogo dostała zaproszenie. System wysyła pod wskazany adres informację zawierającą link do panelu logowania oraz hasło dostępu. Informacja w mailu jest jednak w języku angielskim. Jeśli wysyłamy zaproszenie komuś, kto nie operuje tym językiem, lepiej uprzedzić ją o zaproszeniu innym kanałem komunikacji.
Podstawowym założeniem edytora jest umożliwienie jego użytkownikom wspólnego redagowania treści. Każda zmiana tekstu zakończona jego zapisaniem, kończy się umieszczeniem w historii punktu. Nie jest to jednak punkt przywracania jak w standardowych edytorach, a jedynie punkt szybkiego podglądu, pozwalający sprawdzić jak wyglądał tekst na danym etapie jego edycji. Lista punktów, widoczna z prawej strony dokumentu informuje, kiedy tekst został zmodyfikowany, przez kogo (o ile osoba podpisała się w czasie edycji) i jak duży jest zakres wprowadzonych zmian - im większa jest kropka przy numerze, tym bardziej dokument różni się od wcześniejszej wersji (Producent nie podaje jednak, do jakiego poziomu wstecz, zapisywane są wersje dokumentu). Ponadto każdy z zaproszonych współredaktorów, chcąc wyróżnić swoją bądź cudzą ostatnią poprawkę, może ją „oflagować” - numerek oznaczający wersję zmiany zostanie w takim wypadku zaznaczony dodatkowo czarnym kolorem. Aby wyróżnić w ten sposób ostatnią wersję, należy kliknąć na polecenie „Flag this version” widoczne w górnej części tablicy.
Whiteboard oferuje ponadto swoim użytkownikom funkcję porównywania ze sobą dwóch wybranych (zaznaczonych) wersji dokumentu. W podglądzie widać wówczas wyraźnie, czym różnią się od siebie. Na zielono podświetlony jest nowy tekst, a ten, który został usunięty, widać jako przekreślony. Na samej górze tablicy widać także raport, informujący, które wersje tekstu są aktualnie porównywane.
Osoby zainteresowane aktywnym śledzeniem wprowadzanych zmian w treści dokumentu, mogą zasubskrybcjonować kanał RSS. W swoim domyślnym agregatorze będą mogli wówczas podglądać, jak zmienia się obserwowany dokument i to na zasadzie podglądu całej jego treści i z uwzględnieniem zmian, jakie w nim zachodziły.
Każdy dokument (tablica) ma przypisany swój własny indywidualny adres URL, do którego dostępu broni przypisane w czasie tworzenia hasło. Adres taki (wraz z hasłem dostępu) otrzymuje pocztą założyciel tablicy, a w dalszej kolejności zaproszeni przez niego użytkownicy. Każdy, kto uzyska dostęp do edycji dokumentu, może go w dowolnej chwili zablokować zmieniając hasło dostępu (Change password), albo nawet usunąć bezpowrotnie ze strony (Delete whiteboard). Jeśli ktoś uczestniczy w procesie edycji kilku różnych dokumentów, może je sobie zorganizować we wspólnym projekcie Backpack. Jest to już jednak odrębna usługa, niezwiązana bezpośrednio z serwisem Whiteboard.
Softdesign Studio
www.softdesign.prv.pl
Program ZWCAD® jest produktem chińskiej firmy ZWSOFT, założonej w 1998 roku. ZWSOFT jest członkiem ITC (IntelliCAD Technology Consortium) oraz założycielem ODA (Open Design Alliance). W chwili obecnej firma zatrudnia ponad 250 pracowników. ZWCAD® to program do wspomagania projektowania. Umożliwia tworzenie płaskiej dokumentacji (2D) jak i modeli przestrzennych (3D).
Producent stara się uzyskać maksymalny stosunek korzyści płynących z użytkowania programu do nakładów na niego wydanych.
Produkt przeznaczony jest dla projektantów przemysłowych, inżynierów, architektów, elektroników oraz wszystkich którzy w swojej pracy wykorzystują oprogramowanie typu CAD.
Dzięki wysokiej jakości oprogramowaniu oraz doskonałemu serwisowi, ZWCAD® stał się szybko główną marką wśród programów do projektowania w Chinach, a w chwili obecnej odnosi spore sukcesy w ponad 60 krajach na całym świecie. Firmie zaufało ponad 100 000 użytkowników.
Oprogramowanie ZWCAD® trafia nie tylko do małych firm, ale także do dużych międzynarodowych korporacji, jak np.: Honda, Alcatel-Lucent, CIMS, GP, THORN, GE.
ZWCAD® to program do wspomagania projektowania. Umożliwia tworzenie płaskiej
dokumentacji (2D) jak i modeli przestrzennych (3D). Program nie wymaga samego opisywania, stanowi odpowiednik programu AutoCAD®/AutoCAD LT®. Podzielimy się w takim razie z czytelnikami informacjami o najważniejszych funkcjach programu.
ZWCAD® - podstawowe funkcje:
· DWG Suport
· Interfejs przyjazny użytkownikowi
· Kompatybilność plików
· Twórz i modyfikuj modele
· Programuj w ZWCAD
· Export
· Audit i Recover
· View Ports –
ZWCAD® - zaawansowane możliwości:
· Publikuj –
· Śledzenie punktów charakterystycznych –
· Style wydruku –
· DXF Partial Export - Wsparcie dla plików WMF
· Quick Select –
· Quick Dimension –
· MLine & MLedit -
· Wipeout –
· Arctext –
Wsparcie dla technologii OLE –
· Rejestrator Skryptów –
· MDE –
· Express Tools –
Program dostępny jest w dwóch wersjach - Standard oraz Pro.
Wymagania sprzętowe programów:
- Microsoft WindowsR 2000/XP/VISTA
- procesor o częstotliwości 1 GHz, lub więcej
- karta grafiki z własną pamięcią
- minimum 512 MB pamięci RAM
- napęd CD (do instalacji).
Program jest przygotowany zarówno do pracy na jednym stanowisku oraz do pracy wielostanowiskowej w sieci.
Sebastian Kopiec
Współcześnie ludzie borykają się z różnymi chorobami zakaźnymi, lista jest naprawdę długa. Do najczęściej spotykanych, należą te wywoływane przez wirusa zakaźnego VZV.
Jest on przyczyną pojawiania się u ludzi chorób takich jak ospa wietrzna,
czy półpasiec. Ospa objawia
się swędzącą wysypką na ciele (a następnie pęcherzykami) i najczęściej występuje wśród małych dzieci. Półpasiec natomiast powstaje w momencie, gdy ukryty w ciele człowieka (w zwojach nerwowych) wirus, ulegnie reaktywacji wykorzystując osłabiona odporność organizmu. Skutki tego procesu są bardzo bolesne dla człowieka, bowiem powoduje on zapalny stan nerwu czuciowego oraz obszaru skóry przez niego unerwionej. Zmiany są widoczne na skórze (pęcherzyki podobne do tych wywoływanych przez wiatrówkę) i występują zazwyczaj po jednej stronie ciała (stąd
też wzięła się nazwa tej choroby). Półpasiec jest groźną chorobą, która posiada różne odmiany,
a najbardziej niebezpiecznymi są półpasiec oczny i uszny. Mogą one powodować bóle
w obszarze oka czy ucha, zajęcie rogówki oka, silne migreny. Osoby w podeszłym wieku mogą cierpieć dodatkowo na tzw. pułpaścową neuralgię, która mimo przebycia choroby, może przez lata powodować silne nerwobóle. Dlatego też, bardzo istotne w leczeniu tej choroby jest redukowanie bólu przy pomocy środków przeciwbólowych połączone
z podawaniem środków antywirusowych. Przebieg choroby uzależniony jest zwykle od naszej indywidualnej odporności organizmu, jeśli jest duża, choroba może zniknąć nie pozostawiając żadnego śladu, jednakże jeśli jest ona niska, można spodziewać się poważnych powikłań.
Przed pojawieniem się półpaśca ochronią nas skutecznie szczepionki przeciwko wirusowi VZV, który go wywołuje. Jednakże aby tak się stało, należałoby odpowiednio wcześnie zgłosić się na szczepienia. Dlatego warto inwestować w szczepienia maluchów, które zabezpieczą je odpowiednio na całe życie.
Projektant wnętrz
Wszystkie nasze aranżacje są dostosowane do indywidualnych potrzeb klientów, tempa ich życia, chwil relaksu, ale również sportowego wysiłku. Naszym klientom pomagamy odnaleźć symbiozę ich duszy i domu.
Dobierzemy najlepszą gamę kolorystyczną, zróżnicowane oświetlenie i niebanalny kształt, a wszystko to w oparciu o najnowsze trendy obowiązujące na światowych rynkach. W tworzeniu naszych projektów kierujemy się starą maksymą, że rzeczy piękne są proste w swej naturze - tak jak nasze aranżacje.
Projektant wnętrz
Oblicze proponowanych przez nas aranżacji zamyka się w trzech słowach: prostota, harmonia, piękno. Proste formy niosą najwięcej treści. Proponujemy dom w nowoczesnej stylistyce – otwarty na trendy salon, funkcjonalna kuchnię, czy zmysłową łazienkę. Wszystko wykonane z najwyższej jakości materiałów proponowanych przez najmodniejszych producentów.
Projektant wnętrz
Dzięki temu uzyskaliśmy niepowtarzalne rezultaty. Proponowane przez nas wnętrza w porównaniu z tymi sprzed kilku choćby lat są optycznie lżejsze. Toczy się w nich dyskretna gra między światłem a kolorem, drewnianą bryła i szklaną ścianką. Gra, do której zapraszamy państwa. Po prawej stronie znajdziecie państwo Portfolio, czyli przygotowane przez nas wizualizacje. To 12 nowatorskich projektów, w których oryginalne pomysły nadały niebanalny i nowatorski kształt wnętrzom.
Toyota Yaris, następczyni modelu Starlet, od momentu swojego debiutu w 1999 roku była jednym z najbardziej popularnych modeli na Starym Kontynencie. Potwierdziło to zdobycie tytułu Samochodu Roku 2000. Druga generacja modelu
Toyota Yaris, wyraźnie większa od pierwszej, zadebiutowała w 2005 roku, a w sprzedaży na naszym rynku pojawiła się na początku 2006 r.
Toyota Yaris od 2001 roku produkowana jest na Starym Kontynencie.
Lekarz homeopata (z gr. όμοιος, homoios - podobny i πάθος, pathos - cierpienie) to metoda leczenia niekonwencjonalnego, sprzeczna ze współczesną wiedzą naukową, lecz pomimo kontrowersyjności praktykowana w wielu krajach na całym świecie np. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Indiach i Brazylii.
Lekarz homeopata zapoczątkowana pracami niemieckiego lekarza Samuela Hahnemanna kieruje się trzema naczelnymi zasadami: podobieństwa, dynamizowania oraz podawania pojedynczego środka obejmującego wszystkie psychosomatyczne objawy pacjenta.
W homeopatii stosuje się bardzo rozcieńczone roztwory wodno-alkoholowe substancji, które u osób zdrowych wywołują objawy psychosomatyczne identyczne z objawami chorobowymi pacjenta. Od pewnego poziomu tzw. potencji, sukcesywne rozcieńczanie doprowadza do stanu, w którym prawdopodobieństwo zachowania choćby jednej cząsteczki substancji aktywnej w dawce preparatu jest znikome. Homeopaci twierdzą, że leczenie homeopatyczne wzmaga siłę życiową i pobudza układ odpornościowy pacjenta, a skuteczność preparatów należy przypisywać niepotwierdzonemu przez naukę efektowi pamięci wody.
Lekarz homeopata przygotowuje się według zaleceń zawartych w niemieckiej farmakopei homeopatycznej z surowców wyjściowych, które są głównie pochodzenia roślinnego lub mineralnego. Najczęstszymi postaciami leków homeopatycznych są kropelki lub kuleczki cukrowe do podawania doustnego oraz żele i maści do użytku zewnętrznego.
Homeopatia zakłada istnienie naturalnego porządku (the Order paradigm) i prawdy (the Truth paradigm), natomiast nie stosuje się do paradygmatu materialistycznego obowiązującego we współczesnej nauce, według którego tylko świat materialny może być przedmiotem badań naukowych. Hahnemannowska siła życiowa i potencjowanie roztworów nie mieszczą się w koncepcie materialistycznym. W stawianiu diagnozy homeopatycznej niematerialne myśli i emocje odgrywają kluczową rolę w poszukiwaniu związku między osobą pacjenta a środkiem homeopatycznym.
W homeopatii wyróżniamy dwa nurty: klasyczny oraz kliniczny. Homeopatia klasyczna pozostaje wierna ideom odkrywcy i poszukuje indywidualnego leku dla pacjenta tzw. simillimum. Homeopatia kliniczna stanowi zawężoną formę homeopatii i jest częściej spotykana, zajmuje się poszukiwaniem leku na daną chorobę.
Podstawowe założenia Homeopatii:
Homeopatia opiera się na kilku kluczowych koncepcjach, z których część znajduje się na pograniczu nauki oraz metafizyki lub spirytualistyki. Należą do nich przede wszystkim: przekonanie o istnieniu siły życiowej, podejście holistyczne, zasada podobieństwa, stosowanie minimalnej dawki, dynamizowanie leków oraz prawa Heringa.
Bezpieczne leczenie (z gr. όμοιος, homoios - podobny i πάθος, pathos - cierpienie) to metoda leczenia niekonwencjonalnego, sprzeczna ze współczesną wiedzą naukową, lecz pomimo kontrowersyjności praktykowana w wielu krajach na całym świecie np. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Indiach i Brazylii.
Bezpieczne leczenie zapoczątkowana pracami niemieckiego lekarza Samuela Hahnemanna kieruje się trzema naczelnymi zasadami: podobieństwa, dynamizowania oraz podawania pojedynczego środka obejmującego wszystkie psychosomatyczne objawy pacjenta.
W homeopatii stosuje się bardzo rozcieńczone roztwory wodno-alkoholowe substancji, które u osób zdrowych wywołują objawy psychosomatyczne identyczne z objawami chorobowymi pacjenta. Od pewnego poziomu tzw. potencji, sukcesywne rozcieńczanie doprowadza do stanu, w którym prawdopodobieństwo zachowania choćby jednej cząsteczki substancji aktywnej w dawce preparatu jest znikome. Homeopaci twierdzą, że leczenie homeopatyczne wzmaga siłę życiową i pobudza układ odpornościowy pacjenta, a skuteczność preparatów należy przypisywać niepotwierdzonemu przez naukę efektowi pamięci wody.
Bezpieczne leczenie przygotowuje się według zaleceń zawartych w niemieckiej farmakopei homeopatycznej z surowców wyjściowych, które są głównie pochodzenia roślinnego lub mineralnego. Najczęstszymi postaciami leków homeopatycznych są kropelki lub kuleczki cukrowe do podawania doustnego oraz żele i maści do użytku zewnętrznego.
Homeopatia zakłada istnienie naturalnego porządku (the Order paradigm) i prawdy (the Truth paradigm), natomiast nie stosuje się do paradygmatu materialistycznego obowiązującego we współczesnej nauce, według którego tylko świat materialny może być przedmiotem badań naukowych. Hahnemannowska siła życiowa i potencjowanie roztworów nie mieszczą się w koncepcie materialistycznym. W stawianiu diagnozy homeopatycznej niematerialne myśli i emocje odgrywają kluczową rolę w poszukiwaniu związku między osobą pacjenta a środkiem homeopatycznym.
W homeopatii wyróżniamy dwa nurty: klasyczny oraz kliniczny. Homeopatia klasyczna pozostaje wierna ideom odkrywcy i poszukuje indywidualnego leku dla pacjenta tzw. simillimum. Homeopatia kliniczna stanowi zawężoną formę homeopatii i jest częściej spotykana, zajmuje się poszukiwaniem leku na daną chorobę.
Podstawowe założenia Homeopatii:
Homeopatia opiera się na kilku kluczowych koncepcjach, z których część znajduje się na pograniczu nauki oraz metafizyki lub spirytualistyki. Należą do nich przede wszystkim: przekonanie o istnieniu siły życiowej, podejście holistyczne, zasada podobieństwa, stosowanie minimalnej dawki, dynamizowanie leków oraz prawa Heringa.
szczepionka na raka chroniąca przed wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) kilku najgroźniejszych typów skutecznie zapobiega rakowi szyjki macicy u młodych kobiet - o wynikach międzynarodowych testów poinformowali naukowcy polscy na konferencji prasowej w Warszawie.
Fakt, że niektóre typy wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) biorą udział w rozwoju raka szyjki macicy jest obecnie dobrze udokumentowany przez naukowców - przypomniał dermatolog i wenerolog prof. Sławomir Majewski, członek Międzynarodowego Komitetu Nadzorującego trzecią fazę testów szczepionki.
Jak przypomniał, infekcje wirusami HPV są najczęstszymi zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, stąd pomysł, by stworzyć szczepionkę, która, chroniąc przed wirusem HPV, zapobiegałaby rakowi szyjki.
Najnowsze badania zostały przeprowadzone - pod nazwą FUTURE II - w kilkunastu krajach, w tym w Polsce. Objęto nimi grupę ponad 12 tys. kobiet między 16 a 26 rokiem życia. Połowie z nich podano trzy dawki szczepionki, a połowie związek nieaktywny. Następnie średnio przez 2 lata obserwowano stan ich zdrowia.
W analizowanym okresie szczepionka w 100% zapobiegała przypadkom nieinwazyjnego raka szyjki macicy oraz stanów przednowotworowych umiarkowanego i wysokiego stopnia - poinformował prof. Majewski. W grupie, której podawano placebo, zaobserwowano łącznie 21 przypadków raka nieinwazyjnego i stanów przednowotworowych.
szczepionka na raka nosi nazwę Gardasil i zawiera białko L1 z otoczki czterech typów wirusa HPV - typu 16 i 18 - które odpowiadają za 70 proc. raków szyjki, oraz HPV 6 i 11, które biorą udział w powstawaniu tzw. kłykcin kończystych narządów płciowych.
Cząsteczki L1 zlepiają się samoistnie tworząc tzw. cząstkę wirusopodobną, która nie zawiera materiału genetycznego wirusa i nie może powodować zmian nowotworowych, ale wywołuje odpowiedź układu odpornościowego.
Jak powiedział prof. Marek Sikorski, ginekolog z Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, wyniki najnowszych testów stanowią duże wydarzenie dla naukowców, ale też dla pacjentek. Pod względem częstości występowania u kobiet rak szyjki znajduje się bowiem na czwartym miejscu wśród nowotworów złośliwych. Polska zajmuje niechlubne pierwsze miejsce w Europie pod względem zachorowalności na raka szyjki, jak i liczby zgonów z jego powodu. Codziennie na tego raka umiera w Polsce 5 kobiet.
Statystyki te są o tyle przerażające, że rak szyjki jest jednym z najlepiej wyleczalnych nowotworów złośliwych. Problem w tym, że trzeba go w miarę wcześnie wykryć w badaniach cytologicznych, ale w Polsce poddaje się im jedynie 12-15 proc. kobiet. Dlatego profilaktyka z użyciem szczepionki mogłaby znacznie obniżyć zachorowalność na tego raka. Nie zmienia to jednak faktu, że cytologia pozostaje ważnym narzędziem w wykrywaniu raka szyjki. Kobiety zaszczepione mogłyby natomiast poddawać się jej znacznie rzadziej.
Zdaniem lekarzy, najlepsze efekty ochronne przyniosłoby szczepienie młodych, kilkunastoletnich dziewcząt, jeszcze zanim rozpoczną współżycie płciowe. Na razie nie wiadomo, jak długo utrzymuje się odporność nabyta dzięki szczepieniu. Minimalnie jest to 4 lata, bo taki był najdłuższy okres obserwacji zaszczepionych nią kobiet.
szczepionka na raka będzie dostępna w Polsce najprawdopodobniej w drugiej połowie 2006 roku. Niestety, jej cena ma wynieść ok. 1 tys. zł. Na razie nie wiadomo jakie są szanse na refundację kosztów szczepionki z budżetu. Zdaniem prof. Majewskiego, z analiz wynika, że jest to opłacalna inwestycja - każda złotówka zainwestowana przez państwo w profilaktykę daje zysk w postaci 1 tys. zł.
Kwatery Białowieża była niegdyś ulubionym miejscem odpoczynku i łowów książąt litewskich, królów polskich i carów rosyjskich. Nosząca jej nazwę Puszcza Białowieska to olbrzymi kompleks leśny o powierzchni 1.250 km kw., z czego w polskich granicach znajduje się 580 km kw. Pozostała część leży na terenie Białorusi. Środkiem Puszczy płynie rzeka Narewka, zbierając wody ze wschodniej, środkowej i północnej jej części.
Puszcza Białowieska to nie tylko potężne, wiekowe drzewa, ale też malownicze doliny leśnych rzek, zabytki archeologiczne i unikatowe zbiorowiska leśne będące schronieniem dla ptaków drapieżnych oraz żubra, sarny, dzika, jelenia, łosia, wilka i rysia. Kwatery Białowieża
Okolice Białowieży to nie tylko bogactwo przyrody, ale także zamieszkałe przez wielokulturową ludność tereny, pełne kresowej egzotyki krajobrazy i prawie nieznany, oryginalny wschodni folklor. Drewniane wsie nie ustępują urodą najpiękniejszym miejscowościom Podhala, a jakże są pełne autentyzmu. Kwatery Białowieża Charakterystyczna jest mozaika narodowościowa tej okolicy: białoruską mowę usłyszy się nieraz na ulicach, w sklepach Białowieży czy - w jeszcze piękniejszej wersji śpiewanej - przy leśnym ognisku czy na wieczornych nabożeństwach w Cerkwi.